Lake Manyara National Park

Aangewezen in 1960, loopt Lake Manyara als een smalle strook langs de voet van de westelijke wand van de Grote Slenk. Die geografie is zijn kracht: grondwaterbos, acaciabos, open overstromingsvlakte en het alkalische meer zelf liggen allemaal binnen een paar kilometer van elkaar, waardoor een breed scala aan habitats — en wilde dieren — samenkomt op een klein oppervlak.

Het park is vooral bekend van leeuwen die rusten in de takken van acacia's en vijgenbomen, een gedrag dat maar op een handvol plekken in Afrika wordt waargenomen. Grote kudden olifanten en buffels trekken door het grondwaterbos, en wanneer het waterniveau gunstig is, verzamelen duizenden flamingo's zich er samen met pelikanen en ooievaars — Manyara wordt beschouwd als een van de beste vogelparken in de regio, met meer dan 400 soorten. Het escarpement op de achtergrond geeft het een van de meest dramatische landschappen van alle noordelijke parken, en een wandelpad door de boomtoppen laat bezoekers het bos nu van boven verkennen.